در كار يكى از پيروان تو كنيم از كمال ما دور نباشد ! محمد مصطفى دريافته بود كه خاك را باركش بايد بود نه سركش ! كه خاك باركشى راست نه سركشى ! نبينى كه خداوند سركشان را چه وعيد مىدهد و چه بيم مىنمايد كه : سوره 45 آيه 21 21 - أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ آن كسانى كه بيراهى و سركش رفتند و مرتكب بديها شدند و بر پى هواى نفس خويش رفتند ، و پيمبران و اولياء حق را افسوس ( مسخره ) داشتند ، پس از آن‌همه گمراه شدند ! در همه عالم كيست كه آنان را به راه باز آرد ؟ و كرا وسيلت گيرند ؟ چون راه وسيلت بر آنها بسته شده و فردا منادى عدل بانك بىزارى بر آنها زند كه الْيَوْمَ نَنْساكُمْ كَما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا همان گونه شما را فراموش مىكنم كه شما امروز را فراموش كرديد آرى ، گفتيم خاك را باركشى مىبايد كرد نه گردن‌كشى ! اگر پادشاه گداى بىنوائى را از ميان راه برگيرد و پيش تخت دولت خود بدارد و او را خلعت رفعت پوشاند ، البته گدا را شرط آن بود كه خود را فراموش نكند و قدر و اندازهء خود بداند و همواره ناتوانى و بىنوائى پيش ديدهء خويش بدارد . عمر عبد العزيز را گفتند : پسرت انگشترى ساخته و نگينى به هزار درم خريده و در آن بنشانده ، عمر نامه‌اى به او نوشت كه شنيدم چنان كارى كرده‌اى ، اگر رضاى من خواهى آن نگين را به فروش و از بهاى آن هزار گرسنه را سير كن و از پارهء سيم انگشترى ساز كن و بر آن نقش كن كه رحمت خداوند بر آن بنده كه قدر خود بداند و خويشتن را بشناسد ! سوره 45 آيه 37 37 - وَ لَهُ الْكِبْرِياءُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . آيه . او راست برترى و بزرگوارى ، كامكارى و جبّارى ، بزرگوار در قدر و در كردار ، بزرگوار در نام و در گفتار ، در پاكى خود ، برتر از پنداشت ، در بزرگى خود ، مهتر از دريافت ، و در شأن و قدر خود ، بيشتر از حدّ شناخت ، پاك و منزّه است خداى بزرگوار ، كه شأنش عظيم و كبريائش عزيز و احديّتش جليل و صمديّتش قديم و او است عزيز و حكيم . سورهء - 46 - احقاف - 35 - آيه - مكى - جزو 26 تفسير لفظى [ آيات 1 الى 19 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان . جزو بيست و ششم : 1 - حم - حاميم . 2 - تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ . فروفرستادن اين كتاب از سوى خداوند عزيز و حكيم است . 3 - ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ أَجَلٍ مُسَمًّى وَ الَّذِينَ كَفَرُوا عَمَّا أُنْذِرُوا مُعْرِضُونَ . ما نيافريديم آسمانها و زمين و آنچه ميان آنها است جز به راستى و يكتائى و هنگام نام برده ، و آنان كه كافر شدند ، از آنچه آنها را به آن مىترسانند ، روگردانند ( چون ناآگاهند ) . 4 - قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُونِي ما ذا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّماواتِ ائْتُونِي بِكِتابٍ مِنْ قَبْلِ هذا أَوْ أَثارَةٍ مِنْ عِلْمٍ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ . بگو ( به آنها اى محمّد ) چه بينيد ؟ ببينيد ، آنچه جز خدا مىپرستيد ! به من بنمائيد كه آنها چه آفريدند از زمين ( و از جهان ) ؟